تبلیغات
شعر لری - غزل لری - گلچینی از اشعار لری شادان شهرو ... - (( دومین رستاخیز مسجدسلیمان )) ... قسمت آغازین ...
دی نِشت (1) اولین مجموعه از اشعار لری شادان شهرو بختیاری

(( دومین رستاخیز مسجدسلیمان )) ... قسمت آغازین ...

23 بهمن 92 11:15

نویسنده : شادان شهرو بختیاری


 

 

رستاخیز مُلاشَمول


 


***





1

کُر بِشین تـا سیت بِگُم , بَعدِس قِـضـــاوَت وا خُتِه
هـرکـی اعمـــالِس زِ دینــداسِه , تو هم وابـا خُتِه
فِــرک نکُن ئی چـــار دیــــواری هِمیشه جــا خُتِه
فِـرک نکُن  پیـــر فلـــک هُم بـــازی و هُمــدا خُتِه

 

شال سَوز, هرکی به  کَد بست ,سید و سادات نید
قیصری, هر کی  به پا کِرد , غُزبَتی و لات نید

 

2

روزی شیطُو گُد: خدایا دین تو بیداد کِرد

صد هزار پِیغُمبرِت, کِی یک نفر ارشاد کرد

سیل کِن , شیخِت نی یَر , دنیاته  پُر  الحاد کِرد

حق به حرفِس گوش داد و هِی پُفِس هِی باد کرد

 

رَهد  و با دِندو لـَوِنِ کُهد  و سَرِ تـَختـِس نِشَست

گُد اَیـر کِه راست بوهه طشت رُسوائیم  وَست

 

3

حضرت حق, قُدسیایه عَرشِسه اِحضار کِرد

گُد به اِسرافیل تا پِیغُمبَران ِ جار کرد

وا همه پِیغُمبرا ری بوسی و دیدار کرد

گُد عَزازیله  زِ ایچو رَختِسه کی بار کِرد

 

پاک وا با یک جَواو دادِن خُدا دانا تره

گُد خَوَر دارین که داره آبرومون ایبَرِه

 

 

4

بعد ریسه کرد و زُلفا چَرب شَمکائیل ِ دی

زیرتِکایِ رُفته ی اِسپید صَرصائیل ِ دی

تیس رِکِست و ( هِد فون ) مِن گوشِ مَهکائیل دی

خالکووِ سَوزِ ری بائی اَهـرائیــل دی

 

دستِ وُر سَر زِی که شِیطو رِخنه کِرده تا کُجه

بُرگِسه خَل کِرد و پُرسی ئی دَفِه وا  سُج بُجِه

 

5

خُو حَـنـا بِندیـن به زُلف و ری نِخُو مالیـن لاک

سیچه هیشکی وام نَگـُد دنیا به یَک ریسسته پاک

یِه بِلِست و نیم.. ری تَختُم نِشسته گـَرت و خاک

از کَفُم  رَهد اختیـار قُـم و تبریـز و اَراک

 

شِیطو رُوندُم ... ملائِک , جَعم کِم بالینِ خُم

شِیطووِ دیدُم ..., ندیدُم , مارِ مِن آستینِ خُم

 

6
کُپ تاکُپ دَورُم مَلِک هِد, سُهر و مُهر و سیم ساق

وَختــی کــار دارُم  باهــاسو  یـا مِریضِن یـا چُلاق
وَخـــته خَــردِن که  ایبــوهِه پاک ایبـوهِن قُلچُماق
کاش یکیتو هم نداشتُم , کاشکی  کور بیدُم اُوجاق

 

گـُد به اِسرافیـــل بین رَهدِه کُجه ؟  جبــریـل نیس ؟

گـُد جِلَو ریتــه خُدا . پیـــر آبیدی دی نـی بینیـس ؟

 

 

 

7

حَق بـه جِبرائیــل فَـرمُون داد قیـچی کُــن  پَـرِت
بِس کُــــلاهِ خُسروی دا  کــه بِچَپنِس مِن سَرِت
داد چـوقــا سیـس اَوُردِن  گــُد بِکُن  جَلدی وَرِت

گـُد فَقَط مُو نَشنَوُم  وا لُـر بِگـُـن وَستـــه جَرِت

اوچو کـه ایفِشنُمِت هوشِت فَقَـط وا بو به خُت
کُر لــُرِن نیــدِن عــَرَو, یعنی که وا زِل بوی و قُت

 

8

جبرئیــل دادِس جَـواو,  لُــر کــه خُدانِـه بنده نی
بسکه کُفرت لُر گـُده , جاس دی مِنه پَروَنده نی
رُک ایواسته ری به ریت , کُفرِت ایگو شرمنده نی
بِت غلـط دادِن گــُـزارش اَر گُــــدِن  یِکدَنــده نی

اِی خُدا,لُر سی چـِنـِت بی ؟ کَم دِلِت خین کِردِنه

بختیـاری کـه وابـا یَک پُشت وا دین کِردِنه

 

9
گـُد تــو مـــاموری چه کارِت , لُر دِلِس هِد وا خُدا
لُـر به عُمرُم یَک کَـرَت نِیدُم بِنِه  خُس جا خُدا
کی خَوَر داره  زِ  اَســــــرار  دَرون   ,  اِلا خُدا
بُم بِگو مِـــن کِشتــی یِه  دُنیـــا هِــدِه کـــی نـاخُدا؟

گـُد بلـه حق  وا تـُنه , اَمرِت چـِنه ؟ فَـرمـانبَـرُم
اِی خُدا حق داری اَر  وا چُووِ  لُر  کوبی  سَرُم

 

10
گـُد عصــا مـوسـانِـه  وُردار  و  گوسِنـداتِـه ببر

گـُد کُجه ؟ گـُد مَیسُلِیمون,گـُدحالا؟گـُد که سَحَر
اَر جِلَـو رَهتِــه گِــرِهــــــدِن آمُــریــد وکا صَفَــر
اَر گــُدِن کی بِت گــُده ایچو گـــوسِنداتِــه بِچَر

قُرص و مُحکـَـم بِس ایگــوی پَــروردگار عالمین
اَر گِــرِهدِن تَنگ بِت, کِندِ عصان شُل کُن زِمین

 

 

11

جبرئیل دادِس جَواو اَمرت سَرِ جُفتِ تیام

اَرچه مُو بالا نشینُم ,خُت که دُونی ری سیام

بِهل تا دَستی کَشه دَلاک عَرشِت سَر میام

اَر که رُخصَت بُم بِدی جَلدی بِرُم جَلدی بیام

 

داد رُخصت بِس خُدا اَز بَس که دیدِس حق شناس

کِرد تعظیم و ملائک , پاک رَه وَستِن واباس

  

 

 

12

بِس خدا گـُد " زی بِرَو , ریته بِشور  ریشِت بِتاش

لُنگ و صاوینی ایگـُم تا بِت بِدِن  وا  مِل تَراش

تا تو وُرگردی  گوُسندانه مُو فِشنُم سَمتِ قاش

ری به میکائیل کِرد , مَنقل چه وابی وا مَقاش

 

گـُد که مَنقل هِد, ولی اَنگِشت  وا  دی نِشت نید

گـُد حالا وا بِم بِگوی , گـُد چند سال ِ بِشت نید

 

 

13

اِی خُدا اَورِت نَداره چند ساله بِشت و بار

برف دی انبار نیبوهه سَرِ فَرقِ کَلّار

حُشک وابیده قَناتا , حُشک وابی چَشمِه سار

وَختی اَو نی , کِشت و کالی نید مِن لار و کیار

 

خُت بِگو حاصل چِطَو اَز ما تو قَبل از کِشت خای

بار الهــــا خَسته وابیدی ,  اِگـُـم , بالِشـت ِ خـای

 

 

14

 

حضرت حق تا شِنی وابی تَشِ خَشمِس بَلاز  

گـُد که تا شُل لا ایدُم , زُووتو اِبو جَلدی دِراز

دوش پاهیمِت فِلنگ بَستی نِخوندی سیم نماز

خُم به تی دیمِت که داری چَن رفیقِ قـاو باز

 

 زی بِرَو دی نِشت هر طَوری که وابیده بیار

رَهد میکائیل و دربان خاست از حَق اِذن بار

 

 

 

15

 

بُنگ دا دَربان " خُدایــا , دَم  دَرهِ رَمال عَرش

گُدَ که بِهلِس تا بیاهه , کاشکی خُو بو فالِ عَرش

تا که اُسطرلاب وَند,  دی که خُوِه " تُشمال عَرش

هُف مِنه سازِس بِکِرد  و  شاهد تی کالِ عَرش

 

  قِر به کَد وَند و کَدِس لـَرزُند و دَونِه گَرم کِرد

اوقــدَر بـازِست تـا خُـلقِ خـُدانـه نَــرم کرد

 

 

 

14

جبرئیـلِــن وا کِـــل و گــــالَه اَوُردِن طِــی خُـــــدا

شال و چوقــاسِ خُـــدا دیـــد و بِگــُد بـِس بارکَــلا

دَس اَوُرد کِردِس بَغَل,گـُد خام بِـرُم ,گـُد بی قَضا

گــُد فقط دستی سَرِ  مِنگال پُر پیتِت بِسا

 

ریسه بوسید و یِــه جُم اَو گــُد بریـزِن پُشتِ پاس
گــُد سَرِ تَـــش دی کُنِـن دی نِشت سی رَفعِ بَلاس

 



15

  اسـم اعظـم خوند جبریــل و خُــدا اِعجــاز کرد

 جبرئیل " مِرزِنگه نا سر یـَک به نرمی واز کِرد

کُه مُنــاره دید و یَشنی , ریـسه بـه تــاراز کِرد

تا ترستی سیل کرد و گردِنِس چی غاز کرد

 

 

تا که اَفتَو زِید , مِن سرمای صُحو چندی دَگِست

خِشتَکِس چَسبِست به بَردی , خاست بِشینِه وُرتَکِست

 

 

 

خُلاصه ای از داستان ( رستاخیز مُلاشَمول ):

------------------------------------------------

بعد از آنکه جبرئیل با لباس بختیاری به فرمان خداوند درکوه های مسجد سلیمان ظاهر می شود .  از سرمای صبح به دل اشکفتی پناه می برد .و به کُل ماموریت خودش را فراموش می کند. وقتی چشمش به  عصای موسی که به همراه آورده بود می افتد تازه یادش می آید که برای چه کاری آمده است . با عجله از کوه پایین می آید . و به سمت قاش حرکت می کند تا به فرمان خداوند گله را چوپانی کند وقتی به قاش می رسد می بیند اثری از گله نیست . ( جا تراست و بچّه نیست )  به جستجوی گله بر می خیزد .  و از دور می بیند که گله  وارد حاصل دیم مردم شده است . همان موقع آمرید و کاصفر  صبح زود برای درو می آیند که چشمشان می افتد به گله ی بی صاحبی که در حاصل آنها می چرد . جبرئیل سرآسیمه خودش را به گله می رساند .  آمرید و کاصفر با دیدن او یقین می کنند که صاحب گله است . و با عصبانیت تمام با چوب و چماق به  پیشوازش می روند .جبرئیل تا  پای چراغ را تاریک می بیند به سمت پایین می گریزد تا جان سالم به در ببرد . آمرید  دست به سنگی می برد و به سمتش پرت می کند . جبرئیل جاخالی می دهد . کاصفر  که روی بلندی بود   فرصت را از دست نداده و گُرز را به سمتش پرت می کند. دقیقآ پشت او را داغ می کند و نفیرش به گوش افلاکیان می رسد . فرشتگان که همگی جمع شده بودند و از کنگره ی عرش نظاره گر وقایع بودند .از یک طرف خوشحال بودند که این ماموریت به آنهاداده نشده . و از طرف دیگر ناراحت که  جبرئیل را درمانده و مستاصل می بینند.

 القصه ..

جبرئیل همین طور که به سمت پایین می گریخت از وسط یک قبرستان قدیمی می گذرد و غفلتآ  پایش به سنگ قبری گیر می کند و زمین می خورد و آمرید و کاصفر  به بالای سر او می رسند . جبرئیل در حالت درماندگی یادش می آید که پروردگار به او امر کرده بود چنانچه راه پس و پیش برایش باقی نماند عصای موسی را به زمین بکوبد . همین که کاصفر دست می آورد تا یقه اش را بگیرد  فورآ عصا را به زمین می کوبد عصا به یک شیرسنگی می خورد  . تاگهان آسمان می غرد و گرد و غبارغلیظی  به هوا برمی خیزد و جبرئیل از نظرها محو می شود.

وقتی گرد و غبار فروکش می کند آمرید با شگفتی مشاهده می کند که شیرسنگی به یک سو پرت شده و  قبر شکافته شده است . قبر شکافته قبر پدر خانم او (( ملا شمول)) بود که در قیام علیمردان خان بختیاری کشته شده بود  .  همین که سر خم می کند تا داخل قبر را وارسی کند .  از داخل قبر یک فحش آب کشیده می شنود  که ای فلان فلان شده  دستم را بگیر بیارم بالا ...

 فقط در همین حد بدانید که ملاشمول در بازدیدش از مسجد سلیمان  مشاهده می کند که  با وجودی که زندگی مردم ظاهرآ عوض شده ولی هنوز فقر و بدبختی و فلاکت  در مسجد سلیمان حرف اول را می زند و تغییر حکومت ها چیزی را عوض نکرده است . گفتگوهای او با ملای مسجد شنیدنیست ... او از رشادت های قوم بختیاری در طول تاریخ سخن می گوید و از بختیاری ها می خواهد گول  گدا صفتان را نخورند .

 

شادان شهرو بختیاری

 






دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: 15 آذر 95 00:38